Echte waarde
Een bonte chaos van ervaring, dat is wat je ziet als je mijn cv bekijkt. Gestopt met vwo, onafgemaakte studies, elke paar jaar een andere baan. Een carrièretijger ben ik nooit geweest. Wel probeerde ik altijd mijn hart te volgen.
Jarenlang werkte ik in de maatschappelijke sector. Ik hielp bij het opzetten en groot worden van een sociaal restaurant dat eenzaamheid tegenging door buurtbewoners samen aan tafel uit te nodigen voor een betaalbare maaltijd, geserveerd door vrijwilligers en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Ik heb hier veel geleerd over sociale dynamiek, over armoede, over de ellende die ieder mens in het leven kan ontmoeten. Het heeft de betrokken mens in mij geactiveerd.
Na het buurtrestaurant ben ik kort gaan werken bij een paar duurzame ondernemingen, waaronder Chocolatemakers. Twee duurzaamheidsfreaks die in Amsterdam een chocoladefabriekje begonnen en de hele handel en productie eerlijk doen. Als wij goed voor de cacaoboeren zorgen, zorgen zij voor belangrijke oerwouden waar de cacaobomen groeien en waar vele dieren en planten leven. Eerlijke handel helpt ze weerbaar te zijn tegen het grote geld. En de chocola is onovertroffen, trouwens.
Eerlijkheid is een rode draad in de bedrijven waarvoor ik gewerkt heb. Nu ook bij Parella, waar we alle soorten bedrijven en maatschappelijke organisaties weerbaar helpen te zijn in hun huurdersbelang. Eigenaar zijn van vastgoed is hartstikke lucratief, zeker in deze economische tijden. Maar huurders mogen niet de dupe worden van geldlust. En ook zeker niet de speelbal van oneerlijke belangen. Huurders zijn degenen die de ziel in het pand brengen, de échte waarde van het vastgoed creëren. Namelijk de inhoud. En dit belang moet beter vertegenwoordigd worden. Ik vind het waardevol om voor zo’n betrokken bedrijf te werken.
Betrokken paplepel
Betrokkenheid is me met de paplepel ingegoten. Mijn hippie-ouders maakten zich druk over allerlei sociale- en milieukwesties en zij leerden me om op te staan voor andermans belang en het publieke belang. Opstaan om er daadwerkelijk iets aan te doen. Die betrokkenheid werkt nog steeds door, ook privé, bijvoorbeeld in de manier waarop ik mijn Amsterdamse buren met elkaar probeer te verbinden. Een wormenhotel starten om samen ons gft te composteren, samen het plantsoen onderhouden, picknicktafels neerzetten om elkaar te ontmoeten, zelf een barbecue metselen.
Ons plein is zelfs zo gezellig geworden, dat het als verkoopverhaal wordt genoemd als een huis op Funda komt. Heel fijn voor de buren die hun huis pas te koop hebben gezet, zij zien de waarde natuurlijk stijgen. En in dit geval waren zij ook goede sfeermakers, dus welverdiend zou je kunnen zeggen. Maar zouden alle sociale huurders op ons plein ook iets terugzien van de waarde die zij creëren? In onze huidige vastgoedeconomie niet. Want voor hen tien anderen. Dit is precies wat er gebeurt met gentrificatie: de waarde wordt weggedreven.
Het grotere belang vertegenwoordigen
In de kantorenmarkt gaat het precies zo. Als huurder ben je sfeermaker, breng je inhoud. Dit creëert een belangrijke waarde voor de verhuurder en bij Parella maken we dit onderdeel van de onderhandelingspositie. Plus dat we natuurlijk even zwaar gewicht inbrengen als de pitbulls aan de overkant van de tafel. Deze versterking van de huurderspositie is ook in het algemene belang, want als het grote geld alles bepaalt dan kan de wereld er anders uit komen te zien. En kunnen écht waardevolle dingen verloren gaan, zoals we zien bij gentrificatie.
Op deze manier dragen we bij Parella ons steentje bij aan een eerlijke, waardevolle economie. En zo zet ik ook hier met plezier mijn betrokkenheid in.
[Daan Duijvestijn]